Doordat het conflict in Iran de olie- en energieprijzen opdreef, daalde goud met ongeveer 27% ten opzichte van de vorige hoogtepunten. Door de rentetarieven te verhogen, maakten centrale banken obligaties van de VS aantrekkelijker en versterkten ze de Amerikaanse dollar ten koste van goud.

Dergelijke correcties hebben zich al eerder voorgedaan. Goud daalde in 1973 met zo’n 28% en in 2006 met ongeveer 25%, maar geen van beide dalingen betekenden een breuk met de langetermijntrend. In beide gevallen consolideerde de markt zich na eerdere groei en nam deze een adempauze na een sterke opmars.

Tegen deze langere achtergrond blijft het toekomstige potentieel van goud een open vraag. Correcties na sterke stijgingen zijn een natuurlijk onderdeel van de marktcyclus, maar het potentieel van goud is nog lang niet uitgeput, waardoor er kansen ontstaan die beleggers niet over het hoofd moeten zien. Hogere rentetarieven kunnen de economische activiteit op bepaalde momenten ook afremmen, waarna het monetaire beleid mogelijk weer versoepeld wordt. Dit soort omgeving is over het algemeen gunstig voor goud.

De vraag naar goud wordt ook gestimuleerd door andere factoren, zoals aanhoudende inflatie en een geleidelijke verschuiving in de perceptie van sommige traditionele financiële activa. Zowel particuliere banken als centrale banken hebben dit ingezien, en het feit dat ze blijven aankopen, bevestigt de strategische rol van goud in de reserves en zorgt voor extra opwaartse druk op de goudprijs.

De geschiedenis leert dat goud zijn waarde beter heeft behouden dan de meeste andere activa. Hoewel de koopkracht doorgaans in de loop der tijd daalt, heeft goud zijn waarde decennialang weten te behouden.

Op de lange termijn kan de goudprijs cyclisch fluctueren, maar uiteindelijk weerspiegelt deze een stijgende vraag en een beperkte aanbod.

 

Een schaars goed

Dit beperkte aanbod is een belangrijke factor. De goudwinning is de afgelopen jaren niet significant gestegen en er worden weinig nieuwe afzettingen ontdekt. In tegenstelling tot fiatvaluta’s kan goud niet zomaar door een centrale autoriteit in omloop worden gebracht. Dit versterkt de aantrekkingskracht ervan op de lange termijn als een manier voor portfoliodiversificatie.

Hoewel goud dit jaar recordhoogtes heeft bereikt, voorspellen diverse instellingen nog steeds verdere prijsstijgingen. JP Morgan Chase schat dat de goudprijs tegen het einde van 2026 rond de 6 300 USD zou kunnen liggen, terwijl Bank of America uitgaat van ongeveer 6 000 USD, BNP Paribas van 6 250 USD en Wells Fargo van een prijs tussen de 6 100 USD en 6 300 USD.

 

Geen goudstaven nodig om in goud te beleggen

Vanuit het perspectief van een belegger is de vraag niet alleen of er belegd moet worden, maar ook hoe de markt te betreden. Tegenwoordig zijn er opties, zoals moderne oplossingen van IBIS InGold, waarmee het mogelijk is om stapsgewijs in goud te beleggen, zonder dat er in eerste instantie een groot kapitaal nodig is. Regelmatig beleggen kan een vast onderdeel van een beleggingsportfolio vormen en een stabiele basis voor de toekomst zijn.

 

https://www.tyzden.sk/promotion/134489/vyuzite-moment-ked-trh-ponuka-priestor-pre-rast-zlata/